الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
189
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى )
213 و من خطبة له عليه السّلام في تمجيد اللّه و تعظيمه از خطبههاى امام عليه السّلام است كه در آن از مجد و عظمت خداوند سخن گفته شده است ( و نيز به بخشى از ويژگيهاى پيامبر اشاره شده است ) . « 1 » خطبه در يك نگاه از تعبير مرحوم سيّد رضى استفاده مىشود كه آنچه در اين خطبه آمده ، بخشى از كلام امام عليه السّلام بوده كه مرحوم سيّد دو بخش از آن را برگزيده است : در بخش اوّل از صفات جمال و جلال خداوند مخصوصا احاطهء علم او به همهء موجودات سخن به ميان آمده است . در بخش دوم از صفات پيامبر و امدادهاى الهى نسبت به او و پيشرفت سريع و بر طرف شدن موانع راهش سخن گفته شده و در مجموع اين خطبه شعاع تابناكى بر مسئلهء توحيد و نبوّت افكنده شده است .
--> ( 1 ) . سند خطبه : در منابع معروف ، سندى براى اين خطبه جز نهج البلاغه ذكر نشده است و مرحوم علّامهء مجلسى در بحار الانوار ، ج 4 ، بخش اوّل اين خطبه را از نهج البلاغه نقل كرده است .